Moeilijke eters (2-12 jaar): dwingen werkt niet — dit wel

Waarom kieskeurigheid normaal is

Rond het tweede jaar wordt bijna elk kind tijdelijk neofoob: angstig voor nieuw voedsel. Evolutionair logisch — een peuter die alles in zijn mond stopt, loopt risico. Deze fase gaat meestal vanzelf over, mits eten geen strijdtoneel wordt.

De taakverdeling van voedingsdeskundige Ellyn Satter is de gouden standaard: de ouder bepaalt wát, waar en wanneer er gegeten wordt; het kind bepaalt óf en hoeveel het eet. Wie die grens respecteert, voorkomt machtsstrijd aan tafel.

Wat werkt wél

• Serveer nieuwe producten naast iets vertrouwds, in mini-porties.
• Laat uw kind meehelpen met boodschappen en koken: betrokkenheid verlaagt de drempel.
• Eet zelf zichtbaar en met plezier hetzelfde — voorbeeldgedrag is de sterkste voorspeller.
• Houd vaste eetmomenten aan en beperk tussendoortjes en zoete drankjes.
• Beloon niet met toetjes (“eerst je groente, dan…”) — dat maakt groente een straf.

Wanneer hulp inschakelen

Groeit uw kind goed en eet het uit elke productgroep íets, dan is er zelden reden tot zorg. Stagneert de groei, wordt het menu extreem smal (minder dan ± 15 producten) of geeft eten dagelijks stress, dan is begeleiding zinvol. In mijn praktijk combineer ik kinderdiëtetiek met inzichten uit de eetpsychologie; zo nodig werk ik samen met KJ Psychologen Roosendaal.